İsraillilerin İran'daki olaylara verdiği tepkiler dokunaklı. Zulüm altında inleyen bir halkla bu kadar dayanışmayı uzun zamandır görmemiştik. Her zaman olduğu gibi, dünyaya ışık saçan bir adalet meşalesi olan Başbakan Benjamin Netanyahu, Knesset'te yaptığı konuşmada, "İsrail, İran halkının özgürlük ve adalet mücadelesini destekliyor" dedi. Dünyanın aydın, özgürlük seven halklarının lideri, "İran'da özgürlük ve ilerleme değerlerini temsil eden ülkeler ile şiddet rejimleri arasında küresel bir savaş yaşanıyor" diye konuştu.
Bu yaz, “İran'ın gururlu halkına” doğrudan seslendi. Hatta gözyaşı bile döktü. Gazze ve Batı Şeria'ya bol su sağlayan kişi, İran vatandaşlarının susuz kaldığını doğruladı. “Böyle yaşamaları normal değil, çocuklarına karşı adil değil,” dedi. “Ama size iyi bir haberim var. İsrail, tuzdan arındırma konusunda dünyada birinci ülke… tam olarak ne yapılması gerektiğini biliyoruz.”
Su işleri ustası Netanyahu, İranlıların suyu yönetmeyi öğrenmeleri için Farsça bir Telegram hesabı açtığını söyledi. Şimon Peres tarzında, "İran'da suya olan susuzluk, İran halkının özgürlük ihtiyacıyla eşdeğerdir," diye ilan etti Nelson Mandela'mız. "İşte büyük haber: Ülkeniz özgürleşir özgürleşmez, İsrailli uzmanlar İran'ın her şehrine ulaşacak." Ardından İran'daki kanalların ve göllerin tekrar suyla doldurulacağından ve kıyılarında İranlılarla el ele yürüyeceğinden bahsetti. Kudüs'teki Balfour Caddesi'nden Martin Luther King Jr., "Ne baskı, ne zulüm!" diye iç çekti.
"Sizleri cesur ve gözü pek olmaya, özgürce hayal kurmaya çağırıyorum. Özgürlük, gelecek ve aileleriniz için risk alın. Sokaklara çıkın ve adalet isteyin. Yalnız olmadığınızı bilin. İsrail sizinle birlikte... İRAN BARAYE İRANİ - İran İranlılara aittir. Herzl şöyle demişti: 'Bir şey istiyorsanız, bu ulaşılamaz bir masal değildir,' ve ben de size özgür bir İran'ın ulaşılabilir bir hedef olduğunu söylüyorum."
Netanyahu'yu bir tiran ya da İsrail devletini diğer insanları ezmekle suçlamayı bırakın. Netanyahu bugün "İran İranlılara" diyor, yarın "Filistin Filistinlilere". Ve bu görüş yalnız değil. Çoğu İsrailli, gerçek mermi kullanılması ve binlerce protestocunun öldürülmesi karşısında şokta. Ne zulüm! İsrail rejiminin gazetesi "Yediot Ahronot", ön sayfasında öldürülen İranlı protestocu Azita'nın son sözlerini yayınladı: "En azından onurumuz için, toplu cezalandırmaya karşı, geleceğimiz için savaşıyoruz." Sözleri, sanki Gazze'den bir Azita tarafından yazılmış gibiydi.
Ama eğer bu kişi Gazze'den Azita olsaydı, Yedioth Ahronoth kesinlikle onun hakkında tek bir kelime bile yayınlamazdı, son sayfasında bile. "Azita sokakta öldürüldü," diye yazıyorlar, Filistinli protestocuların başka sokaklarda öldürülmesi için cinayet kelimesini kullanmaktan kaçınanlar.
Tiranlığa karşı özgürlük mücadelesi evrenseldir. İranlı protestocular ve Gazze Şeridi'ndeki özgürlük savaşçıları benzer hedefleri paylaşıyor. Gazze Şeridi duvarı boyunca yapılan gösterilerde, İsrail güçleri, tıpkı Devrim Muhafızları'nın şimdi yaptığı gibi, acımasızca ateş açtı. İsrail ordusu 200'den fazla protestocuyu öldürdü, 28 Gazalı yaralandı, bunların 7.400'ü keskin nişancı ateşiyle vuruldu. Netanyahu bundan şok oldu mu? Yedioth Ahronoth, Filistinli bir kızın vasiyetini yayınladı mı?
İkiyüzlülüğün bir başka zirvesi de şudur: Dünyadaki solun Filistinlileri desteklediği ancak İran halkını desteklemediği iddiası. Eğer bu iddiada bir doğruluk payı varsa, başkalarının ikiyüzlülüğünü eleştirme hakkına sahip olan son kişiler biziz.
Bir zamanlar özgür bir Prag hakkında bir şarkı söylerdik.*Ve şimdi Tahran hakkında bir şarkımız var. Muhtemelen özgür bir Gazze hakkında asla şarkı söylemeyeceğiz.
(Alma Ferhat tarafından İbraniceden çevrilmiştir)
____________
* Arik Einstein'ın 1968'de Rusya'nın Çekoslovakya'yı işgali vesilesiyle yazdığı popüler bir şarkı.
Bonus videosu:
